Άιντε, καρδιά, αρματώνου! Τί ξαργούμε το φοβερό, μοιρογραμμένο κρίμα να το πράξουμε; Εμπρός, δόλιο μου χέρι πάρε το ξίφος, πάρε το! Πορεύου για το ξεκίνημα θλιμένης ζήσης, και μη δειλιάζεις, μη θυμάσαι αν είναι τα τέκνα αυτά χιλιάκριβα περίσσια, και πώς τα γέννησες εσύ· την ώρα ετούτη καν, τους γιους σου ξέχασε τους, κ' ύστερα θρήνα! Τί, κι αν τους σκοτώσεις, αγαπημένοι σου είταν απ' τη φύση— κ' εγώ θάν είμαι μιά δυστυχισμένη!

Deathly Seduction

Deathly Seduction

Άγγελοι χάραξαν δρόμο για την αγκαλιά σου, νεράιδες άκουσαν το κάλεσμα σου, αστέρια ερωτεύτηκαν με τ' άγγιγμα σου, μάγισσες υποσχέθηκαν να με φέρουν κοντά σου...

Καληνύχτα...


«Α, φεύγεις; Καληνύχτα.» Όχι, δε θαρθω. Καληνύχτα. εγώ θα βγω σε λίγο. Ευχαριστώ. Γιατί επιτέλους, πρέπει να βγω από αυτό το τσακισμένο σπίτι. Πρέπει να δω λιγάκι πολιτεία, -όχι, όχι το φεγγάρι - την πολιτεία με τα ροζιασμένα χέρια της, την πολιτεία του μεροκάματου, την πολιτεία που ορκίζεται στο ψωμί και στη γροθιά της την πολιτεία που όλους μας αντέχει στην ράχη της με τις μικρότητές μας, τις κακίες, τις ώχτρες μας, με τις φιλοδοξίες, την άγνοιά μας και τη γερατειά μας,-να ακούσω τα μεγάλα βήματα της πολιτείας, να μην ακούω πια τα βήματά σου μήτε τα βήματα του Θεού, μήτε και τα δικά μου βήματα. Καληνύχτα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παραδοσιακά και διαφορετικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παραδοσιακά και διαφορετικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

Γκιούλ Μπαξέ. Χ. Κονιδαρης.

Ένα παλικάρι είκοσι χρονών
Τ’ άρματα του δώσαν για τον πόλεμο
Πόλεμο δε βρήκε, πίσω γύρισε
Στα μισά του δρόμου νερό δίψασε
Κι έσκυψε να πιεί νερό στο Γκιουλ Μπαξέ
Κι εκεί ένα βόλι τον ελάβωσε
Σύρε πες στη μάνα μου την μπαμπόγρια
Και στην αδερφή μου την καλόγρια
Θέλει ας βάλει μαύρα, θέλει ας παντρευτεί
Μένα με σκοτώσανε στο Γκιουλ Μπαξέ

Γιάννη μου το μαντήλι σου . De facto

Γιάννη μου το, Γιάννη μου το, άιντε,
Γιάννη μου το μαντήλι σου, έλα.
Τι το ‘χεις λερωμένο βρε Γιάννη, Γιαννάκη μου,
τι το ‘χεις λερωμένο βρε παλικαράκι μου;

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Τούτο το μήνα (Μαύρα μου μάτια)

Τούτο το μήνα, τον αποπάνω,
τον αποπάνω, τον παραπάνω
Αητός εβγήκε να κυνηγήσει
να κυνηγήσει και να γυρίσει
Δεν κυνηγούσε λαγούς κι ελάφια
μόνο εκυνήγα δυο μαύρα μάτια

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

Μεντηλέν. Χαίνηδες και Mode Plagal

Κι αν περάσαν τόσα χρόνια
Μεντηλέν
είσαι ίδια όπως τότε
που συχνά ρωτούσες πότε
θε να ρθούν τα χελιδόνια
Μεντηλέν

Μεντηλέν, Μεντηλέν
πως παντρεύεσαι μου λέν.

Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

Γιώργη μ ( αφιερωμένο )

Παραδοσιακό γρεβενιώτικο τραγούδι διασκευασμένο από τον Στέργιο Κώττα, αφιερωμένο στον κάθε Γιώργο Καραϊσκάκη. Τραγουδάει ο Γιώργος Φίλιος

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

"Τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε", από τους Mode Plagal και τη Θεοδοσία Τσάτσου.

Το γνωστό Παραδοσιακό τραγούδι από τη Σμύρνη σε διασκευή κι εκτέλεση των
Mode Plagal με τη Θεοδοσία Τσάτσου στα φωνητικά.

Σαν σουρώνω πέφτω κάτω και λασπώνομαι
σαν σουρώνω πέφτω κάτω και λασπώνομαι
βάζω μπρoς τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι
βάζω μπρoς τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Παραδοσιακά και διαφορετικά: Ο Μεθυστής


Ο μεθυστής εξύπνησεν, τρίβει τους οφθαλμούς του,
κίτρινον είδε ουρανόν, γεμάτον πεταλούδας.

Με το πηγούνι τις μετρά, φυσά και ανασχημάται.
Ως είδε και τον ήλιον φιλοσοφεί και λέει:

«Χριστέ μου, να εγένετο ο ουρανός καράβιν και αι νεφέλαι άρμενον,
τιμόνιν το φεγγάριν, καραβοκύρης άνεμοι και ναύτες οι αστέρες

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

Κόκκιν΄αχείλι φίλησα - Δυνάμεις του Αιγαίου

Κόκκινα χείλη φίλησα κι έβαψε το δικό μου
Και το μαντίλι το 'συρα κι έβαψε το μαντίλι.
Και στο ποτάμι το 'πλυνα κι έβαψε το ποτάμι.
Κι έβαψε η άκρη του γιαλού κι η μέση του πελάγου.
Κατέβη ο αϊτός να πιεί νερό κι έβαψαν τα φτερά του.
Κι έβαψε ο ήλιος ο μισός και το φεγγάρι ακέριο.

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Κανελόριζα-Τζίμης Πανούσης

Παραδοσιακό Μικράς Ασίας. Χορός Αντικρυστός

Κάτω στο γιαλό, κάτω στο περιγιάλι
- κόρην αγαπώ.

Κόρην αγαπώ ξανθιά και μαυρομάτα
-δώδεκα χρονών.

Δώδεκα χρονών κι ο ήλιος δεν την είδε
μόνο' η μάνα της.

Μόνο η μάνα της, Κανέλα την φωνάζει
-Κανέλο - Κανελόριζα.

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Παραδοσιακά και διαφορετικά: Εφτά ποτάμια. Χαΐνηδες,

Εφτά ποτάμια σμίξαν και τρεις καημοί
κι είπανε να μερώσουνε μιά στιγμή
οι θάλασσες κοπάσαν κι οι στεναγμοί
εννιά σπαθιά γυμνώσανε στη γραμμή.

Τι καλά το λέει το αηδόνι



                                                            Που ’σουν εψές λεβέντη μου
κι αντιπροψές καλέ μου
τι καλά το λέει τ’ αηδόνι.

Εψές ήμουν στους ουρανούς
κι αντιπροψές στους Άγιους
τι καλά το λέει τ’ αηδόνι.

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Στης πικροδάφνης τον ανθό. Mode Plagal


Στης πικροδάφνης τον ανθό
Έγειρα ν' αποκοιμηθώ
Λίγο ύπνο για να πάρω
Κι είδα όνειρο μεγάλο

Παντρεύουν την αγάπη μου
Σε πείσμα, σε γινάτι μου
Άιντε και τη δίνουν στον εχθρό μου
Για το πείσμα το δικό μου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Θανατική Ποινή:Δεν μου αξίζει να ζω σε έναν κόσμο που ακόμη ο Άνθρωπος σκοτώνει τον Άνθρωπο.

Θανατική Ποινή:Δεν μου αξίζει να ζω σε έναν κόσμο που ακόμη ο Άνθρωπος σκοτώνει τον Άνθρωπο.
Amnesty international. Stop Death Penalty

Et in Arcadia Ego

Et in Arcadia Ego