Κατέβηκα από το βουνό..Χαίνηδες

Ο Άγιος Έρωτας. Παντελής Θαλασσινός

Αν είσαι από το είναι μου,
αν είσαι απ' την καρδιά μου
να 'ρθεις μες στα καινούρια μου
να σβήσεις τα παλιά μου
και να ξυπνήσεις μάτια μου
μέσα στην αγκαλιά μου

Ο Σουλτάνος της Βαβυλώνας και η γυναίκα.

Στης Βαβυλώνας τη γη με ράσο αντί γι΄ ακόντιο
Κινά ένας φίλος για ταξίδι υπερπόντιο
Για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη
Μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι

Τρελλή Ροδιά. Χειμερινοί Κολυμβητές.

Μέτρησα...

Μέτρησα τις πιο βαθιές μας διαφορές
κι ήταν η σχέση μας αυτές
χάιδεψέ τες αν τις δεις ποτέ
Κι έπειτα το χρόνο μέτρησα να δω
αν προλαβαίνω να σου πω
Από μένα πόσα δεν μπορώ

Ένα γύρω το φεγγάρι.

Ένα γύρο το φεγγάρι κι άλλον έναν η ζωή
στέκεσαι γυμνή μπροστά μου, κάνει ο χρόνος μια ρωγμή
κάνω την φωτιά μου χάδι και σου κρύβω την πληγή
που από τότε που θυμάμαι μου κλειδώνει το κορμί

Τρία ρουμπαγιάτ

Σήκω και δώσε μου κρασί τα λόγια είναι χαμένα

απόψε το χειλάκι σου θα 'ναι το παν για μένα

κι όσο για τα ταξίματα και για τα κρίματά μου

τα βλέπω σαν τα κατσαρά μαλλιά σου μπερδεμένα

Παραδοσιακά και διαφορετικά: Ο Μεθυστής

Ο μεθυστής εξύπνησεν, τρίβει τους οφθαλμούς του,
κίτρινον είδε ουρανόν, γεμάτον πεταλούδας.

Με το πηγούνι τις μετρά, φυσά και ανασχημάται.
Ως είδε και τον ήλιον φιλοσοφεί και λέει:

«Χριστέ μου, να εγένετο ο ουρανός καράβιν και αι νεφέλαι άρμενον,
τιμόνιν το φεγγάριν, καραβοκύρης άνεμοι και ναύτες οι αστέρες

Μη με κοιτάς. Νίκος Ζουδιάρης.

Αχ των χειλιών σου τη γραμμή,

ποιος έχει ζωγραφίσει, ποιος έχει ζωγραφίσει,

και των ματιών σου τη σιωπή,

ποιος θα την τραγουδήσει, ποιος θα την τραγουδήσει.

Μη με κοιτάς, μη με τρυπάς,

μ' αυτά τα μάτια αφέντες,

γιατί η σιωπή καμιά φορά,

λέει βαριές κουβέντες.