Σε άδειο θέατρο...

Σε άδειο θέατρο χωρίς τους θεατές
μέσα στη νύχτα σαν καράβι ταξιδεύεις
ψάχνεις λιμάνια που βουλιάξανε στο χθες
και να βρεθείς ξανά στο χάος κινδυνεύεις

Παλιές αγάπες αγιασμένες και μικρές
κι άλλες που μείνανε στον κόσμο κολασμένες
σαν καραμέλες μες στο στόμα μας πικρές
μας ταξιδεύουν κάθε βράδυ στοιχειωμένες

Ένα παιδί ταξιδεύει ...

Ένα παιδί ταξιδεύει
σε λίμνη μαγική
με χάρτινη βαρκούλα
χάρτινη μουσική
χαμόγελο που φέγγει
καρδούλα που σκιρτά
μαζεύει τα όνειρά του
και φεύγει μακριά...

Μη με κοιτάς. Νίκος Ζουδιάρης.

Αχ των χειλιών σου τη γραμμή,

ποιος έχει ζωγραφίσει, ποιος έχει ζωγραφίσει,

και των ματιών σου τη σιωπή,

ποιος θα την τραγουδήσει, ποιος θα την τραγουδήσει.

Μη με κοιτάς, μη με τρυπάς,

μ' αυτά τα μάτια αφέντες,

γιατί η σιωπή καμιά φορά,

λέει βαριές κουβέντες.