Κύριε, χάρισέ μου εγκράτεια και αγνότητα, αλλά όχι ακόμη…
Άιντε, καρδιά, αρματώνου! Τί ξαργούμε το φοβερό, μοιρογραμμένο κρίμα να το πράξουμε; Εμπρός, δόλιο μου χέρι πάρε το ξίφος, πάρε το! Πορεύου για το ξεκίνημα θλιμένης ζήσης, και μη δειλιάζεις, μη θυμάσαι αν είναι τα τέκνα αυτά χιλιάκριβα περίσσια, και πώς τα γέννησες εσύ· την ώρα ετούτη καν, τους γιους σου ξέχασε τους, κ' ύστερα θρήνα! Τί, κι αν τους σκοτώσεις, αγαπημένοι σου είταν απ' τη φύση— κ' εγώ θάν είμαι μιά δυστυχισμένη!
Deathly Seduction
Καληνύχτα...
«Α, φεύγεις; Καληνύχτα.» Όχι, δε θαρθω. Καληνύχτα. εγώ θα βγω σε λίγο. Ευχαριστώ. Γιατί επιτέλους, πρέπει να βγω από αυτό το τσακισμένο σπίτι. Πρέπει να δω λιγάκι πολιτεία, -όχι, όχι το φεγγάρι - την πολιτεία με τα ροζιασμένα χέρια της, την πολιτεία του μεροκάματου, την πολιτεία που ορκίζεται στο ψωμί και στη γροθιά της την πολιτεία που όλους μας αντέχει στην ράχη της με τις μικρότητές μας, τις κακίες, τις ώχτρες μας, με τις φιλοδοξίες, την άγνοιά μας και τη γερατειά μας,-να ακούσω τα μεγάλα βήματα της πολιτείας, να μην ακούω πια τα βήματά σου μήτε τα βήματα του Θεού, μήτε και τα δικά μου βήματα. Καληνύχτα.
Τρίτη 5 Απριλίου 2011
Κυριακή 3 Απριλίου 2011
Μεντηλέν. Χαίνηδες και Mode Plagal
Κι αν περάσαν τόσα χρόνια
Μεντηλέν
είσαι ίδια όπως τότε
που συχνά ρωτούσες πότε
θε να ρθούν τα χελιδόνια
Μεντηλέν
Μεντηλέν, Μεντηλέν
πως παντρεύεσαι μου λέν.
Μεντηλέν
είσαι ίδια όπως τότε
που συχνά ρωτούσες πότε
θε να ρθούν τα χελιδόνια
Μεντηλέν
Μεντηλέν, Μεντηλέν
πως παντρεύεσαι μου λέν.
Σάββατο 2 Απριλίου 2011
Ο Σουλτάνος της Βαβυλώνας και η γυναίκα.
Στης Βαβυλώνας τη γη με ράσο αντί γι΄ ακόντιο
Κινά ένας φίλος για ταξίδι υπερπόντιο
Για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη
Μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι
Κινά ένας φίλος για ταξίδι υπερπόντιο
Για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη
Μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι
Calimera. Sa linnai.
Σε άδειο θέατρο...
Σε άδειο θέατρο χωρίς τους θεατές
μέσα στη νύχτα σαν καράβι ταξιδεύεις
ψάχνεις λιμάνια που βουλιάξανε στο χθες
και να βρεθείς ξανά στο χάος κινδυνεύεις
Παλιές αγάπες αγιασμένες και μικρές
κι άλλες που μείνανε στον κόσμο κολασμένες
σαν καραμέλες μες στο στόμα μας πικρές
μας ταξιδεύουν κάθε βράδυ στοιχειωμένες
μέσα στη νύχτα σαν καράβι ταξιδεύεις
ψάχνεις λιμάνια που βουλιάξανε στο χθες
και να βρεθείς ξανά στο χάος κινδυνεύεις
Παλιές αγάπες αγιασμένες και μικρές
κι άλλες που μείνανε στον κόσμο κολασμένες
σαν καραμέλες μες στο στόμα μας πικρές
μας ταξιδεύουν κάθε βράδυ στοιχειωμένες
Τροπάρια για φονιάδες. Νίκος Πλουμπίδης
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς.
Σαν ψίχουλα είναι τούτα τα στιχάκια,
από συμπόσια και ξενύχτια ποιητών,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ.
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς.
Σαν ψίχουλα είναι τούτα τα στιχάκια,
από συμπόσια και ξενύχτια ποιητών,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ.
DAEMONIA NYMPHE - Ψαραντώνης. Διός Αστραπαίου
Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, ερισμάραγον, περίφαντον,
αέριον, φλογόεντα, πυρίδρομον, αεροφεγγή,
άστράπτοντα σέλας νεφέων παταγοδρόμωι αυδήι,
φρικώδη, βαρύμηνιν, άνίκητον θεόν άγνόν,
άστραπαίον Δία, παγγενέτην, βασιλήα μέγιστον,
ευμενέοντα φέρειν γλυκερήν βιότοιο τελευτήν.
αέριον, φλογόεντα, πυρίδρομον, αεροφεγγή,
άστράπτοντα σέλας νεφέων παταγοδρόμωι αυδήι,
φρικώδη, βαρύμηνιν, άνίκητον θεόν άγνόν,
άστραπαίον Δία, παγγενέτην, βασιλήα μέγιστον,
ευμενέοντα φέρειν γλυκερήν βιότοιο τελευτήν.
Παρασκευή 1 Απριλίου 2011
Πεθαίνω για σένα! (Μη μου φφφ εμένα! Μη μου φφφ!)
Στον κόμβο Κηφισίας
επάνω σου τρακάρω
σε ώρα απελπισίας
Χριστό είδα το Χάρο.
επάνω σου τρακάρω
σε ώρα απελπισίας
Χριστό είδα το Χάρο.
Χτύπησε καραμπόλα
κι η δόλια η καρδιά μου,
τα παίζω όλα για όλα
άναψε τη φωτιά μου.
κι η δόλια η καρδιά μου,
τα παίζω όλα για όλα
άναψε τη φωτιά μου.
Πεθαίνω για σένα
κι ας είσαι απάτη.
Δε πα να είσαι ψέμα,
εγώ σε λέγω αγάπη.
κι ας είσαι απάτη.
Δε πα να είσαι ψέμα,
εγώ σε λέγω αγάπη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Θανατική Ποινή:Δεν μου αξίζει να ζω σε έναν κόσμο που ακόμη ο Άνθρωπος σκοτώνει τον Άνθρωπο.
Amnesty international. Stop Death Penalty
Et in Arcadia Ego
